حضرت موسی(ع) از خدا پرسید: خدایا چرا انسان ها را می آفرینی و سپس آن ها را می میرانی و از بین می بری؟!.

خداوند فرمود: می دانم پرسش تو از روی انکار و غفلت نیست، بلکه چنین سوالی برای این است که مردم را از حکمت مرگ و راز آفرینش آگاه سازی. اکنون در زمینی مقداری بذر بکار، ابتدا خود حقیقت را در یاب.

چشم رقصید و همه دار و ندارم را برد

اشک بر گونه فرو ریخت بهارم را برد

صبر از پنجره لبریز شد و دل ناگاه

در فراق رخ دلدار قرارم را برد

آهم آتش و آئینه تنم را سوزاند

آتش پیرهنم گرمی یارم را برد

نذر کردم که بیاید به برم اما رفت !